Awo olwatuuka…Once upon a time…

Awo olwatuuka…Once upon a time…
Tropenkolder, bijzondere verhalen over ons leven in Uganda.

Met ongeloof, maar apetrots wil ik u allen laten weten dat de 2e druk van mijn boek gedrukt is en als primeur tijdens de komende Queen of Peace activiteiten verkrijgbaar zal zijn.

Vanaf 1989 hebben wij bijna vier jaar in Uganda gewoond, gewerkt en vooral geleefd. Met zijn tweeën vertrokken, en met vijf personen terug gekomen naar Nederland.
De jaren in Uganda hebben bij ons onuitwisbare indrukken achter gelaten, hele bijzondere momenten gegeven èn ervoor gezorgd dat we dit land en de mensen nooit zijn vergeten. Onze life-time experience!
Voor mij persoonlijk heeft deze Uganda-ervaring ervoor gezorgd dat het heel lang heeft geduurd voor ik mijn draai in Nederland weer een beetje gevonden had.
Ik woonde, leefde, werkte en zorgde voor mijn gezin, maar er was altijd een gemis. Wat precies? Misschien heimwee naar het avontuur, de spanning, de uitdaging om van niets iets te maken?
‘s Nachts droomde ik vaak over Uganda. Gebeurtenissen, verhalen…Best vermoeiend voor mijzelf en mijn omgeving die zich in Nederland allemaal prima thuis voelden.
Tijdens mijn bijscholing van bejaardenverzorgende naar Verzorgende IG kwam de oplossing toevallig langs. Ik moest allerlei praktijkverslagen schrijven over diverse onderwerpen. Geen probleem. Maar het laatste verslag moest een praktijkverslag over stervensbegeleiding zijn. Nu werkte ik in die tijd op het dagcentrum. Heel gezellig, maar “gelukkig” ging daar nooit iemand dood. Mensen werden wel ziek maar stierven dan thuis of in het ziekenhuis.
Na een gesprek met mijn mentor kreeg ik toestemming om uit mijn verleden een ervaring op te diepen. Nou toen had ik verhalen genoeg! Tijdens de jaren in Uganda, midden in de aids epidemie, leek het soms wel of iedereen ziek werd en overleed. Dat verslag werd mijn eerste verhaal, ” Anna”. Bij de diplomering kreeg ik te horen van mijn mentor dat ik meer moest gaan schrijven. “Kijk of je een boek kan maken, je verhalen zijn te mooi, te bijzonder, om ze niet te vertellen”.
Tegelijkertijd werd er door de kinderen gevraagd of ik al die maffe verhalen, die tijdens gezellige bezoekjes met andere tropengangers of tijdens onze vakanties terug naar Uganda verteld werden, niet eens kon opschrijven. Ze waren in de tijd dat we er woonden te jong voor eigen herinneringen. Die verhalen waren ook een stuk van hun geschiedenis.
Ik hoefde er niet zo lang over na te denken. Eerst ben ik begonnen al mijn brieven naar mijn ouders te digitaliseren. Ik hoopte daardoor de warboel van herinneringen in mijn hoofd op een rijtje te krijgen. Toen ik hiermee klaar was, best een klus, was ik enorm teleurgesteld. Geen van de dromen en verhalen die mij ‘s nachts wakker hielden was ik in die brieven tegen gekomen. Blijkbaar heb ik bewust mijn ouders gespaard om hen niet bezorgd te maken. Of leefde ik daar zo intensief dat ik me niet eens realiseerde dat ik eigenlijk hele bijzondere, gevaarlijke en krankzinnige situaties meemaakte. Dit kwam blijkbaar allemaal pas terug nadat we in Nederland zijn gaan wonen?
Ik heb daarna jaren met een kladblok in mijn tas gelopen. Wanneer ik gedroomd had of wanneer er een verhaal in mijn gedachte kwam, schreef ik het meteen kort op. Alle dromen en verhalen kwamen zo één voor één langs en wanneer ik tijd had, ging ik ervoor zitten en maakte een mooi verhaal van die al flarden.
Thuis wisten ze dat ik met het boek bezig was, maar na een poosje hielden ze op met vragen wanneer het klaar zou zijn. Er bleven steeds maar verhalen komen…
Om mezelf een stok achter de deur te geven heb ik besloten dat het boek in het jaar dat ik vijftig zou worden klaar moest zijn. Op de valreep is dat gelukt en tijdens mijn eigen verjaardags-boekenbal heb ik iedereen, de kinderen, familie en vrienden mijn boek cadeau gegeven. Ik was bloednerveus over de reacties.
Ik had nooit durven dromen dat ik zulke positieve en enthousiaste reacties zou krijgen. Na een jaar was de hele eerste druk uitverkocht terwijl er nog steeds vraag naar is…
En wat zo bijzonder was…tijdens het schrijven van de verhalen, werd mijn hoofd leger en stopte het dromen. Dit boek heeft er voor gezorgd dat ik die bizarre jaren in Uganda een plekje heb kunnen geven en uiteindelijk het leven in Nederland ook weer heerlijk vind.

Nieuwsgierig geworden?
Het boek is tegen de kostprijs van 10,- € te koop bij mij en tijdens de komende Queen of Peace acties.
Van elk verkocht boek doneer ik dit jaar en volgend jaar 2 euro aan het Queen of Peace Highschool project in Uganda.

Mieke van Vliet