Reactie Pastoraal team over misbruik binnen onze kerk

Opnieuw: misbruik.

Twee dochters hebben we en een pasgeboren kleinzoon. In de week dat hij geboren is, zo kwetsbaar, zo teer, zijn er opnieuw  berichten over het grove seksuele geweld dat kinderen binnen onze kerk is aangedaan, over pijn en littekens, soms een leven lang. Berichten over  geheimhouding en bescherming van de eigen priesters, ik zou haast zeggen ‘priesterkaste’, want dat lijkt hier de mentaliteit te zijn;  liever de kinderen van het gewone katholieke voetvolk opnieuw risico laten lopen. Laf, kwaadwillig en onnozel. Als moeder voel je je diep getroffen door deze mentaliteit t.a.v. onze kinderen en van ons. Als gelovige ben je verbijsterd: alles waar het om gaat in ons geloof wordt juist door een aantal ‘geestelijk leiders’ met voeten getreden. En als pastoraal werker,  theoloog maar ‘leek’, niet met een wijding maar met een zending van de bisschop, ben ik furieus. Al die inzet van goede, toegewijde mensen, van vrijwilligers, van integere collega’s,  pastoraal werkers en priesters . Al die goede dingen die in onze gemeenschappen gebeuren aan inzet voor ouderen, zieken, kinderen en families ook. Als pastoraal team zijn we aangeslagen, we voelen ons bezoedeld en besmeurd. Je schaamt je. We zijn ook ongerust. Onze kerk lijkt zo verstrikt in machtspolitiek, je hebt geen zicht op welke machtsstrijd gaande is, en we zien ook dat er gezocht wordt naar zondebokken (homo’s). Mensen schrijven zich uit en daar hebben we begrip voor. Zelf zijn we echter vastbesloten om door te gaan, vanwege het evangelie, zo kostbaar en zo dierbaar. En ook onze katholieke geloofsgemeenschap  is het waard.  Als pastoraal team zeggen we: de onderste steen moet boven komen, onze kerk zal moeten veranderen. Wij zijn altijd bereid hierover met u in gesprek te gaan, individueel of in groepen. We attenderen u ook op de brief van paus Franciscus, n.a.v. dit drama. In deze brief verwijst hij o.a. naar Maria, die onder het kruis bleef staan: “Zij, de eerste van de leerlingen, leert ons allen als leerlingen hoe we moeten halt houden bij het lijden van onschuldigen, zonder excuses of lafheid.”

Namens het gehele pastoraal team Nelleke Spiljard.