Bezinning door Rini Bouwman 9 augustus 2020

9 augustus 2020 Korte bezinning negentiende zondag door het jaar.

1 Koningen 19, 9a. 11-13a     Romeinen 9, 1-5         Mattheüs 14, 22-33.

Een prachtige eerste lezing deze zondag. Het gaat hierin over de profeet Elia. Elia is bang en op de vlucht voor de koning en vooral de koningin van het land. Elia heeft geprotesteerd tegen de afgodendienst die daar bedreven wordt. Nu zijn ze naar hem op zoek om hem uit te schakelen.

En boven op de berg van God, de Horeb, aangekomen vraagt God hem om op de berg aan te treden voor de Heer. En de Heer trekt dan voorbij. Hij is niet in de storm, niet in een aardbeving en ook niet in het vuur, dat voorbijtrekt. God is in het suizen van een zachte bries.

Waar andere valse goden zich laten zien in grof natuurgeweld, laat onze God zich zien in een zachte bries.

In het evangelie gaat het ook om bange mensen. De leerlingen van Jezus zijn in een boot, ver verwijderd van de kust. Ze worden geteisterd door de hoge golven. Tegen de morgen loopt Jezus over het water naar hen toe. En ze zijn heel erg bang, ze menen een spook te zien. Maar Jezus zegt tegen hen: “Weest gerust, Ik ben het vreest niet.”

En dan wordt het spannend. Petrus wil een bewijs dat het gaat om Jezus, de Messias. “Als U het bent, zeg mij dan dat ik over het water heen naar U toe kan komen.” Jezus zegt alleen maar: “Kom”. En als Petrus over het water naar Jezus toe wil lopen wordt hij bang. En Jezus pakt de hand van Petrus en redt hem.

Het gaat in deze twee verhalen over bange, angstige mensen. Elia is bang, omdat hij op de vlucht is voor zijn belagers. Petrus is bang, omdat hij in het water dreigt te verdrinken. In beide gevallen laat God zich zien in het duister van het moment.

Ook wij kunnen bang zijn. Ons eenzaam en verlaten voelen. Zeker in deze tijd zijn veel mensen bang en voelen zich eenzaam. Een heleboel dingen, die we als vanzelfsprekend beschouwden, blijken dat opeens niet meer te zijn. Ons leven is niet zo maakbaar, als dat we misschien dachten. Ook wij kunnen overvallen worden door de stormen van het leven.

Als gelovige mensen mogen wij erop vertrouwen dat God ook ons de helpende hand aanbiedt. Hij zegt ook tegen ons: “Kom.”. Hij biedt ons aan in de zachte kracht van zijn Liefde te geloven. Aan ons ook de opdracht om zo naar anderen te leven. In zachtheid en liefde open te staan naar de medemens. Laten we zo een beetje op elkaar letten.

Gebed.

Goede God,

U bent een trouwe God,

U bent bij ons om ons te steunen,

juist in de stormen van het leven.

Wij vragen U:

Laat niet toe dat wij ten onder gaan in onze zorgen.

Neem ons bij de hand en keer ons leven ten goede.

Dat vragen wij U, door Jezus, uw Zoon, onze Heer. Amen.

Nu op de meeste plaatsen de kerken weer open zijn, is de tijd gekomen om te stoppen met deze overdenkingen. Dank voor de aandacht, die u hieraan besteed heeft. Dank ook voor de reacties op deze overdenkingen. Alle goeds voor iedereen.