Weeklezing Henk Bloem 31 mei 2020

 

Pinksteren 31 mei 2020 A

Schriftlezingen: Hand. 1.14-15 en 2.22-28; Joh. 20.19-23

En nu verder….

Jezus GAF de geest en sterft (Joh. 19.30). Bij de doop kwam de Geest over hem, zijn levensgeest, die geeft hij nu door. Handelingen 2, -Pinksterdag-  beschrijft dit doorgeven, waarbij het Oude testament (Numeri 11.16 vv)  als model meegespeeld kan hebben.

Handelingen 2 vertelt van vurige tongen, ‘tongen’ = spreken en ‘vurig’ = bezield. Die ‘tongen’ komen op ieder afzonderlijk neer en allen raken vol van de Geest. Ieder een vonk, en allen samen de heilige Geest. Niet voor eentje alleen, bijv. voor haantje de voorste Petrus of voor een kleine kerngroep, maar voor allen, collectief. En daar zijn ook vrouwen bij (Hand. 1.14-15). (Onze huidige Paus doet dat exemplarisch: hij wil niet alleen beslissen; een besluit moet door allen gedragen worden. Denk aan celibaat in Amazone gebied – de paus gaat niet zeggen hoe ‘t moet.) Binnen het geheel van de kerk – daarin herken je Gods Geest – kan de eigen plaatselijke synode nieuwe wegen zoeken.

Een prachtig voorbeeld is Handelingen 15: het allereerste concilie. Dat wordt in vers 28 besloten met de vrome zin: “De heilige Geest en wij hebben besloten…”. Ja, ja, denk je dan: een dooddoener. Maar eeuwenlang was het zo in onze kerk. De leus was: ‘Roma locuta, causa finita’ = Rome spreekt en de zaak is beslist. Daar had je je bij neer te leggen…

Maar ‘in het begin’, was men niet zo van ‘je erbij neerleggen’. In vers 22 nemen 1) de apostelen, 2) de oudsten en 3) heel de gemeente samen een besluit! Volgens vers 23 besluiten ze ‘eenstemmig’. En dán mag je met een gerust hart zeggen: “de heilige Geest en wij hebben besloten”. Want, dan komt de H.Geest niet uit de lucht vallen.  Allen van hoog tot laag, zijn gehoord en besluiten eenstemmig … de Geest maakt hen een van Geest…  Of, zoals we zingen: “Maakt één wat is verdeeld”.

De Evangelielezing (Johannes 20.19-23) vertelt hoe de verrezen Heer “in hun midden” komt. Dat is geen plaatsbepaling maar zegt dat heel hun leven om hem draait, dat hij ‘t middelpunt van hun doen en laten is. Hij is de weg, de waarheid en het leven. En dan “ademt Jezus over hen: Ontvangt de heilige Geest”, vertaalt de Willibrord. Maar je kunt beter Genesis 2.2 laten meeklinken waar God de mens boetseert en “blies hem de levensadem in de neus, zo werd de mens een levend wezen”. En nu doet Jezus de schepping als het ware over en blaast hen de heilige Geest in. Net als in Genesis 2.2 staat hier: ‘Inblazen’. De Verrezene maakt nieuwe mensen van hen. (hb)

Het bestaat

het bestaat, de kracht die de Geest van God geeft.

Het bestaat, het nieuwe leven door de Geest van God.

Het bestaat, Pinksteren:

je openstellen,

bevrijd worden, nieuw worden.

Doorvertellen, enthousiast maken.   (NB. Komt van Grieks: en theos = in God zijn!)

Vernieuwen, veranderen.

Allemaal eensgezind bij elkaar. Als broer en zus.

Allemaal gelukkig. Allemaal één Geest.

Eén gemeenschap, één gemeente,

één kerk in de wereld.

 

Het bestaat, de nieuwe adem. Moed.

De ander verdragen. Jezelf verdragen.

De ander accepteren. Jezelf accepteren.

Geen haat, geen ruzie, geen oorlog.

Het bestaat, vrede

voor mensen ver weg en voor mensen dichtbij.

Er zijn mensen die elkaar begrijpen ,

die bij elkaar horen, met elkaar, voor elkaar,

die één taal hebben, de taal van de liefde.

(Dietrich Steinwede)

Blogs

 Pneumatisch

Nederlanders  hebben de naam zuinig te zijn. Maar de Grieken winnen nog van ons. Zij hebben één woord: PNEUMA voor  zowel ‘GEEST’ als ‘WIND’. Daarmee laten ze wel voelen dat GEEST niet iets massiefs is, een blok steen, maar dat GEEST met  beweging, waaien, krom buigende bomen, wapperen aan de waslijn van doen heeft. En  Genesis 1.2  ‘de geest Gods/ de wind Gods zweefde over de wateren’, duidt dus niet op stilstand maar op iets creatiefs.

DE WIND

De wind waait hard; je ziet de bomen neerbuigen,

je ziet de boten vooruitgaan,

maar de wind zelf, die zie je niet .

De wind blaast zachtjes; hij speelt in je haren

hij droogt het linnen op de waslijn,

maar de wind zelf, die zie je niet.

(anoniem).

VOOR EEN OECUMENISCHE PINKSTERVIERING

Toch buiten gewoon dat gewoon buiten de kerk er zoveel wind staat.

Toch buiten gewoon dat het zo vreselijk waait gewoon buiten de kerk

Toch buiten gewoon dat gewoon buiten de kerk de Geest zo hard waait (hb).

OP ZAND GEBOUWD?

Wind waait eeuwenlang  tegen sterke torens aan

en kan wachten totdat steen voor steen verweert.

Water werkt geduldig aan het slijpen verder

en heeft tijd om de korrels klein te krijgen

Maar mensen verweten zich, scheppen haastig zand

voor nieuwe stenen om te bouwen aan de hoop.

EN ALS LAATSTE
A. Zoutendijk was predikant in de Jacobikerk in Utrecht.

Hij wees erop dat de H. Geest bij ons steeds op de laatste, derde plaats komt.

Eerst God de Vader als Schepper

dan de Zoon – God mensgeworden

dan: Ik geloof in de heilige Geest

Zo in de geloofsbelijdenis

zo in het kruisteken

zo in het liturgisch jaar: Pasen, Hemelvaart, Pinksteren

Is dat vanwege: Lest best?

vanwege: de laatsten zullen de eersten zijn?

vanwege de beste wijn die als laatste op tafel komt?

Henk Bloem, pastor